tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548Mon, 28 Dec 2009 11:48:24 +0000<blockquote> </blockquote><em>"...Ένας ελαφρύς άνεμος που κυκλοφορούσε ελεύθερος στα άδεια σοκάκια, έσπρωχνε στο διάβα του ξερούς θάμνους, σκόνες και αποτσίγαρα. Κάποια παντζούρια ανοιγόκλειναν στο πέρασμα του ενώ ξεχασμένες τέντες τίναζαν σπασμωδικά τα πανιά τους. Ότι είχε απομείνει από το καλοκαίρι που πέρασε, κατέληγε αδύναμο και ξεχασμένο σε κάποια υγρή γωνιά της θάλασσας..."</em><blockquote></blockquote> <em>'Του έρωτα και του αντιέρωτα'</em>http://nikoskritikou.blogspot.com/kritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)Blogger15125tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-2430835069674972479Sat, 12 Dec 2009 16:29:00 +00002009-12-12T18:35:09.941+02:00ΣτιγμέςΧριστούγεννα, λευκή συννεφιά και κρύο. Δεν είχε πέσει χιόνι ακόμα.Αυτός ανηφόριζε στον παγωμένο δρόμο τυλιγμένος στο παλτό του, χαζεύοντας τις στολισμένες βιτρίνες με τα δώρα και σκεπτόμενος αν είχε διαλέξει τα σωστά. Σταμάτησε όμως μπροστά σε μια βιτρίνα γιατί είδε ένα μπουκάλι με ένα καράβι μέσα, ίδιο με κείνο το παλιό πολεμικό που είχε δει κάποτε στον κόλπο της Τυνησίας, και που του είχε κάνειhttp://nikoskritikou.blogspot.com/2009/12/blog-post.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)1tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-7492177792090384919Mon, 07 Sep 2009 08:14:00 +00002009-09-07T11:15:08.207+03:00Στιγμές«Πόσα θα έδινες για ένα τέτοιο κέρμα;» με ρώτησε.Ούτε φράγκο, του είπα, και του ζήτησα να μην κάνει θόρυβο, ήταν μια κρίσιμη στιγμή. Ήμουν αρκετά ανήσυχος και είχα ιδρώσει και λίγο, μα αφουγκράστηκα το σκοτάδι στο δωμάτιο και η αναπνοή μου ήταν εξαιρετικά σιγανή. Η σιωπή ήταν τεντωμένη, την κρατούσα με τα δόντια. Κατάφερα ακόμα δυο βήματα περπατώντας στα νύχια των ποδιών, αργά, ψηλαφίζοντας στα http://nikoskritikou.blogspot.com/2009/09/blog-post.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)3tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-5009530903974439190Fri, 10 Oct 2008 12:21:00 +00002008-10-21T14:24:41.107+03:00ΦαγιούμΘα έπρεπε να φταίει το άγχος μου.Οι αβέβαιες σκέψεις για το μέλλον, ο τρόπος που ζούσα, η απόλυση μου από την εταιρία που εργαζόμουν, ο καταπιεστικός λαβύρινθος της μεγαλούπολης.Τέτοιες αντιδράσεις όμως τις είχα μόνο όταν ήμουν πιτσιρικάς και τώρα πια τις χρησιμοποιούσα σαν ανέκδοτα στις παρέες μου, ήταν οι κωμικές αναμνήσεις μιας παιδικής ανησυχίας. Αλλά είχαν περάσει χρόνια από τότε που http://nikoskritikou.blogspot.com/2008/04/alter-ego.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)11tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-8692981547811386431Sun, 29 Jun 2008 17:08:00 +00002008-06-30T22:52:10.273+03:00ΑνυπότακταΤον είδα κάπως προβληματισμένο.«Πως πήγε η συνέντευξη;» τον ρώτησα. Εννοούσα την συνέντευξη για την δουλειά.«Πως να πάει, τα ίδια, με ρώτησαν αυτά που έπρεπε να με ρωτήσουν, απάντησα αυτά που έπρεπε να απαντήσω».«Σε βρίσκω όμως κάπως σκεπτικό».«Α, όχι, τίποτα ιδιαίτερο, σκεφτόμουν τα καινούργια πράγματα που έμαθα σε αυτή τη συνέντευξη».«Δηλαδή;»«Να, το κυλιώμενο ωράριο για παράδειγμα».«Τι, είναι http://nikoskritikou.blogspot.com/2008/06/blog-post_29.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)4tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-117743233782719682Tue, 01 Apr 2008 07:42:00 +00002008-06-04T03:23:55.567+03:00ΣτιγμέςΚάθησε σε ένα παγκάκι μέσα σε ένα μικρό πάρκο, ευδιάθετος που επιτέλους μπορούσε να χαλαρώσει.Και βλέποντας τριγύρω τα παιδιά που έπαιζαν, θυμήθηκε τα δικά του. Την αλάνα που έπαιζε ποδόσφαιρο μικρός, το σχολείο, τις πλάκες, τις φρέσκες μέρες και τις δροσερές διακοπές. Και ο νους του έπειτα κάλεσε τις σπουδές, τους έρωτες, τον στρατό, το απολυτήριο, την πρώτη δουλειά. Χρόνια γεμάτα αναμνήσεις, http://nikoskritikou.blogspot.com/2007/10/blog-post_3158.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)3tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-7785262107796736035Tue, 25 Mar 2008 06:06:00 +00002008-09-09T22:57:14.962+03:00ΣτιγμέςΉταν εκείνο το μεσημέρι που είδα τον παππού μου να χορεύει στο κρεβάτι, και αισθάνθηκα για αυτόν μια ξαφνική συμπάθεια που δεν την είχα, δεν τον θυμόμουν καλά.Μα πριν το καταλάβω, από την μια στιγμή στην άλλη, έγινε μικρός ίσαμε δέκα πόντους, και βρέθηκε δίπλα από το μαξιλάρι να χορεύει στην άκρη του κρεβατιού. Έφερα με τρυφερότητα την παλάμη μου δίπλα του και τον προστάτευα μην πέσει όσο http://nikoskritikou.blogspot.com/2007/10/blog-post_28.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)8tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-1229626251695233322Fri, 21 Mar 2008 13:22:00 +00002009-12-05T18:31:13.074+02:00ΣτιγμέςΤο αστικό έκλεισε τις πόρτες και έφυγε από την στάση. Αυτός καθόταν κάπου στις μεσαίες σειρές. Απέναντι του, ένας νεαρός μαθητής με σκουλαρίκι στα χείλια, με μαλλιά ριγμένα επιμελώς άτακτα μπροστά και μια τούφα στο πίσω μέρος του κεφαλιού σηκωμένη όρθια. Τραβούσε φωτογραφίες τον εαυτό του ποζάροντας στο κινητό του και συζητούσε με τον φίλο του για τις κοπέλες τους.Ο φίλος του, που στριφογύριζε μεhttp://nikoskritikou.blogspot.com/2008/06/blog-post.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)4tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-8888055748243634624Thu, 28 Feb 2008 10:15:00 +00002008-02-29T10:59:05.692+02:00ΣτιγμέςΟ πιτσιρίκος βούτηξε στην θάλασσα και όταν η θερμοκρασία το σώματος του έγινε ένα με την δικιά της, αποφάσισε πως το διασκέδαζε και δεν ήθελε πια να βγει έξω. Τσαλαβουτούσε στα νερά, έπαιζε με τα γυαλιστερά βότσαλα και γέμιζε την παλάμη του με μαλακή άμμο, που την έσφιγγε στην γροθιά του και την κοιτούσε περίεργος να γλιστρά μέσα από τα δάχτυλα.Ήταν τα χρόνια που θα μάθαινε πως η άμμος λεγόταν http://nikoskritikou.blogspot.com/2008/02/blog-post.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)4tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-7527242728371706875Wed, 30 Jan 2008 11:11:00 +00002008-01-30T13:21:36.893+02:00ΣτιγμέςΗμέρα 1η«Καλημέρα...» είπε η Ζωή καθώς προχώρησε στον διάδρομο. Η λάμπα φθορίου πάνω από το γραφείο της τρεμόπαιξε στην προσπάθεια της να ανάψει. Ακουγόντουσαν κάποιοι νυσταλέοι και σποραδικοί χτύποι πληκτρολογίου.«Καλημέρα κυρία Ζωή...» απάντησε η Μαρία που δεν πήρε τα μάτια της από τον υπολογιστή. «Καλώς την...» χαιρέτησε ο Νίκος, μπουκωμένος από το κρουασάν με σοκολάτα που έτρωγε. «Μέρα...» http://nikoskritikou.blogspot.com/2008/01/blog-post.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)3tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-3486261142056524577Tue, 27 Nov 2007 06:47:00 +00002007-11-27T08:58:45.901+02:00ΣτιγμέςΜάζεψε τα πράγματα του και σηκώθηκε από το τραπέζι. Το ίδιο έκανε και ο φίλος του, αλλά πιο νωχελικά, και αφού πρώτα έριξε μια τελευταία ματιά στους περαστικούς έξω από την τζαμαρία. Στην αίθουσα, γεμάτη πλαστικά τραπεζάκια παραταγμένα σε σειρές, υπήρχαν δύο έξοδοι, η μία απέναντι στην άλλη.«Από ποια πόρτα πάμε;» ρώτησε αυτός που σηκώθηκε πρώτος.Ο φίλος του, εντελώς αδιάφορα και χωρίς να κοιτάξειhttp://nikoskritikou.blogspot.com/2007/11/blog-post_26.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)2tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-8162312886392377392Thu, 25 Oct 2007 07:44:00 +00002008-03-16T14:45:37.586+02:00ΣτιγμέςΦυσούσε ένας γλυκός, ανατολίτικος άνεμος στην έρημο. Τον άκουγες σιγανό μα σταθερό, να κουβαλά την ιστορία της απ’ άκρη σ’ άκρη και να την ταξιδεύει αργόσυρτα από την Ανατολή ως το βύθισμα του ήλιου.Στο πέρασμα του είχε ανασηκώσει ένα πέπλο από την πιο ψιλή και ανάλαφρη άμμο, λίγο μόλις πάνω από το έδαφος. Κυλούσε στην κατεύθυνση του απαλά και αρμονικά, σαν αραχνοΰφαντο τούλι που το τραβούσε http://nikoskritikou.blogspot.com/2007/10/blog-post_3979.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)1tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-862903631227570214Mon, 15 Oct 2007 07:15:00 +00002008-01-07T08:50:28.708+02:00ΑνυπότακταΚάποια μέρα αποφάσισε να γίνει συγγραφέας. Προήλθε από μια εσωτερική παρόρμηση κι από την πεποίθηση πως όσες επαναστάσεις και να κάνουν στην ζωή τους οι άνθρωποι, δύο είναι οι πραγματικά σημαντικές. Αυτή που κάνουν σαν έφηβοι γιατί δεν ξέρουν ακόμα πως να ζήσουν και αυτή που κάνουν σαν ενήλικες για τον τρόπο που τελικά έζησαν. Κι αν η πρώτη επανάσταση γίνεται με μία λίγο άναρχη και ακαθόριστη http://nikoskritikou.blogspot.com/2007/12/blog-post.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)4tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-107457044781034482Wed, 03 Oct 2007 09:08:00 +00002008-07-23T00:51:43.791+03:00ΦαγιούμΔεν άργησαν οι άνθρωποι να ερμηνεύσουν τον έρωτα. Όχι όμως με ποιητική διάθεση, ούτε την διατύπωσαν σε ρομαντικά τετράστιχα με όμορφες και ομοιοκατάληκτες λέξεις. Ήταν μια ερμηνεία χωρίς την παραμικρή λογοτεχνική αξία. Η ανακάλυψη της ανακοινώθηκε σε περιοδικά του χώρου με μια άμμετρη επιστημονική γραφή, γεμάτη ευρήματα και ιατρικούς όρους, δίνοντας έτσι την οριστική απάντηση στην ερώτηση που http://nikoskritikou.blogspot.com/2007/11/blog-post.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)6tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-1894516055349153133Tue, 02 Oct 2007 07:35:00 +00002007-11-19T08:38:05.231+02:00ΦαγιούμΤο ασανσέρ στέκεται βουβό απέναντι, στην μέση ακριβώς του πελώριου μπεζ τοίχου της ψηλοτάβανης αίθουσας. Κάθε τόσο φτάνει στο ισόγειο με ένα «ντινγκ!», ανοίγει τις συρόμενες μεταλλικές του πόρτες με ένα απειλητικό σφύριγμα και καταπίνει ομάδες υπαλλήλων που περιμένουν σε δυάδες στην γραμμή. Το πρωτόκολλο της Εταιρίας ορίζει να μπαίνουν αυστηρά ανά εξάδες και μόνο όσοι περισσέψουν στο τέλος http://nikoskritikou.blogspot.com/2007/10/blog-post_6324.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)3tag:blogger.com,1999:blog-2203714602488679548.post-8441851149192432499Mon, 01 Oct 2007 07:30:00 +00002007-11-19T08:37:52.697+02:00ΑνυπότακταΉταν νωρίς το απόγευμα αλλά ο ήλιος είχε κατέβει περισσότερο από το συνηθισμένο. Πλησίαζε γρήγορα προς την δύση του, λες και όλο το χωριό είχε γύρει κι αυτός κυλούσε σαν μπάλα επάνω του. Άλλη κίνηση τριγύρω δεν φαινόταν γιατί υπήρχε μια καλοκαιρινή άπνοια στον οικισμό, παρόλο που ήταν τέλη άνοιξης ακόμα. Ο αέρας ήταν δροσερός αλλά παράξενα στάσιμος, τα δέντρα τριγύρω παγωμένα σε περίεργες στάσειςhttp://nikoskritikou.blogspot.com/2007/10/blog-post_04.htmlkritikov@yahoo.com (Νικος Κρητικου)9